Jongeren over stigmatiserende opmerkingen
In deze nieuwe Vraagbaak delen jongeren hun ervaringen met stigma in de jeugd‑ggz en geven zij adviezen aan professionals. Ze maken duidelijk wat helpt om ruimte te creëren voor vertrouwen en openheid in contact en behandeling.
Tussen erkenning en stigma
De gemiddelde leeftijd waarop jongeren een diagnose krijgen, is 17 jaar. Voor velen brengt dat opluchting en erkenning: eindelijk een verklaring voor waar ze al jaren mee worstelen. Maar tegelijkertijd komt het label ook met een keerzijde: gevoelens van schaamte, zelfveroordeling en het aanpassen van gedrag aan het label.
Positieve en negatieve gevolgen
Sommige jongeren ervaren hun diagnose als een stap naar zelfacceptatie en betere hulp, zoals aanpassingen op school of toegang tot therapie. Anderen merken juist een versmalling van hun identiteit of voelen zich gereduceerd tot hun stoornis. In sociale omgevingen, zoals familie en school, worden ze regelmatig geconfronteerd met stigmatiserende opmerkingen en misvattingen – vaak onbedoeld, maar met grote impact.
Wat kunnen we doen?
In het rapport geven jongeren duidelijke adviezen: kijk verder dan het label, maak geen aannames, en toon oprechte belangstelling voor de persoon achter de diagnose. (Onderwijs)professionals en familieleden kunnen een wereld van verschil maken door echt te luisteren, vragen te stellen en ruimte te geven voor nuance.
- Bekijk het rapport.
- Bekijk de poster.
- Bekijk de slider.
📘 De Vraagbaak over: De gevolgen van diagnostisering is ook beschikbaar via njr.nl/vraagbaak. Hier kun je ook eerdere edities vinden.
Tip: Een overzicht van kennis uit wetenschappelijk onderzoek rondom welbevinden en welzijn, vind je op www.onderwijskennis.nl.